Sunday, February 7, 2016

"မႏၲ​ေလးကို စာလံုး​ေပါင္​းၾကည္​့ျခင္​း"




"မႏၲ​ေလးကို စာလံုး​ေပါင္​းၾကည္​့ျခင္​း"


သူရဲ​ေကာင္​း​ေတြ က်ိန္​စာသင္​့ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕​ေလး
အခုအဲဒီၿမိဳ႕​ေလးရဲ႕
ၿမိဳ႕တံခါး​ေတြဖြင္​့​ေပးလိုက္​ရၿပီ

​ေသနတ္​တစ္​ခ်က္​မွမ​ေဖာက္​ဘဲ
ငါ့တု႔ိၿမိဳ႕​ေလးကို သိမ္​းပိုက္​သြား​ေပါ့

ၿမိဳ႕လည္​​ေခါင္​ကတိုက္​ခန္​း​ေလး
ကာလတန္​​ေၾကးထက္​ ျမင္​့တက္​သြားၿပီ
အခုၿမိဳ႕​ေလးဟာ
​ေသြးဆံုး​ေနတဲ့ မိန္​းမႀကီးအသြင္​နဲ႔...
ၿမိဳ႕ဟာအခု
ၿခိမ္​း​ေျခာက္​မႈကိုခံထားရတယ္​

ၿမိဳ႕ဟာမသိျခင္​း
မ်ားစြာကိုလည္​းပိုင္​ဆိုင္​ထားတယ္​.....

ၿမိဳ႕ရဲ႕အစိတ္​အပိုင္​း​ေတြကို
ၿမိန္​​ေရယွက္​​ေရစား​ေသာက္​ခံ​ေနရတယ္​။

အခု​ေတာ့ ၿမိဳ႕​ေလးဟာ
ဒီဒဏ္​ရာ​ေတြနဲ႔ပဲ
အသားက်ျခင္​းမလွ က်​ေန​ေလရဲ႕....။    ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ခ်မ္းျမ

ႏိုဝင္​ဘာ ၁၄ ၊၂၀၁၄ စံ​ေတာ္​ခ်ိန္​သတင္​းစာ

"ကြၽန္မရဲ႕ ကဗ်ာဆရာ"

"ကြၽန္မရဲ႕ ကဗ်ာဆရာ"

        သူက ကဗ်ာတစ္ေယာက္ပါ။ကဗ်ာဆရာဆိုတဲ့အတိုင္းပဲ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေအးေဆးတယ္ စကားေျပာနည္းၿပီး စိတ္ႏွလံုးေကာင္း႐ွိသူတစ္ေယက္ပါ။သူ႔ေၾကာင့္တစ္ပါးသူေပ်ာ္႐ႊင္အဆင္ေျပေနရင္ စိတ္ေက်နပ္ သူေပါ့။သူအလုပ္ပိတ္ရက္ေတြဆုိ ကြၽန္မဆိုင္ေလးကို အလည္လာတယ္။ကြၽန္မ က ရတနာပံုတကၠသိုလ္မိန္းထဲမွာ ကြန္ပ်ဴတာစာစီစာ႐ိုက္နဲ႔ဓာတ္ပံုဆိုင္ေလးဖြင့္ထားတယ္။ကြၽန္မ ဆိုင္မွာ ေကာ္ဖီထုတ္က မျပတ္တမ္းဝယ္ထားရတယ္။သူလာၿပီဆိုတာနဲ႔ ကြၽန္မက ေကာ္ဖီခါးခါးေလးေဖ်ာ္တိုက္ပါတယ္။သူက ေကာ္ဖီခါးခါးဆိုသိပ္ႀကိဳက္တာ။သူကိုကြၽန္မက အရမ္းေလးစားလို႔နာမည္ေတာင္မေခၚဘူး။ဆရာ လို႔ပဲေခၚတယ္။သူကလည္းကြၽန္မကိုဆရာမ လို႔ပဲေခၚတယ္။ဆရာက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းကစာေပေလာက ၊ ကဗ်ာေလာကထဲကိုေျခစံုပစ္ဝင္ခဲ့တာ။ကြၽန္မ ထက္ အသက္ငယ္ေပမယ့္ေလးစားစရာေကာင္းပါတယ္။ကြၽန္မကလည္း ဂ်ာနယ္ေလးေတြမွာ ဝတၳဳတို ၊ ေဆာင္းပါးအနည္းေလာက္ေတာ့ပါဖူးပါတယ္။စီးပြားေရးက တစ္ဖက္ဆိုေတာ့ အဲဒီစာေရးဖို႔ကစၥဘက္ကိုမလွည့္ျဖစ္ဘူး။
            ဒီေန႔လည္း တနဂၤေႏြ ေန႔ ႐ုံးပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလး ကြၽန္မဆိုင္ေရာက္လာမယ္ဆိုတာ ေဗဒင္သြားေမးစရာမလိုေပ။
                "ေဝါ....တီ....တီ"
    ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ႔ ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးေရာက္ေတာ္မူလာပါၿပီ။ဒါနဲ႔ကြၽန္မလည္း ထိုင္ေနတဲ့ေနရာကေနထၿပီး ဆရာကိုထြက္ႀကိဳလိုက္တယ္။
              "မဂၤလာပါ...ဆရာ"
               "မဂၤလာပါ...ဆရာမ"
               "ဆရာ ေကာ္ဖီေသာက္မယ္မလို႔လား"
                "ဟုတ္...ဆရာမ ေသာက္မွာေပါ့"
  ဒါနဲ႔ကြၽန္မ သူ႔အတြက္ ေကာ္ဖီခါးခါးေလးတစ္ခြက္ကိုေဖ်ာ္တိုက္ၿပီး ဧည့္ခံလိုက္တယ္။ၿပီးေတာ့ဆရာနဲ႔မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္မွာထိုင္လိုက္တယ္။
                 "ဆရာမ..စာမေရးဘူးလား။အခုလိုဆို္င္လူပါးေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေရးလို႔ရတာပဲ။ေရးလို႔ရသေလာက္သာေရးထားလိုက္။ၿပီးရင္ ဆရာမ စာမူေတြကြၽန္ေတာ္ပို႔ေပးမယ္။"
      ကြၽန္မထင္ထားသည့္အတိုင္းပင္ျဖစ္သည္။ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးက ဆိုင္ကိုလာတိုင္း ဒီဓာတ္ျပာေဟာင္းႀကီးကိုပဲဖြင့္ျပေနၾကျဖစ္သည္။ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မကလည္းထိုဓာတ္ျပားေဟာင္းႀကီးပဲမၿငီးမျငဴနားေထာင္ေနမိသည္။ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးက ကြၽန္မကိုေတာ္ေတာ္ေလးေမွ်ာ္မွန္းထားသည္။စာေပေလာကတြင္ သူ႔ထက္သာသည့္ စာေရးဆရာမေကာင္းတ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္သည္။ၿပီးေတာ့ ကြၽန္မ ကနည္းနည္း ခပ္စိုးစိုးႏိုင္သည္။ဒါကိုပင္သိသိႀကီးနဲ႔ဆရာက ကြၽန္မကိုခင္မင္စြာေပါင္းသင္းေန႐ွာသည္။
           "ေရးမွာေပါ့...ဆရာကလည္း ေနာက္ရက္ေတြက်ေရးမယ္ေနာ္"
           "အိုေက....ဒီလိုမွေပါ့"
        "ကဲ....ေကာ္ဖီေလးေသာက္လိုက္ပါအံုး။ေအးကုန္ေတာ့မယ္။"
           ကြၽန္မလည္းစကားလမ္းေၾကာင္းလႊဲလိုက္ေလသည္။ဆရာကလည္းေကာ္ဖီကို ကုန္ေအာင္ေသာက္ၿပီးေနာက္ကြၽန္မအားႏႈတ္ဆက္၍ျပန္သြားေလသည္။ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးျပန္သြားေတာ့ ကြၽန္မလည္း လုပ္လက္စအလုပ္ေလးေတြကိုအစသတ္ၿပီးဆိုင္ကိုေစာေစာသိမ္းခဲ့သည္။
              
                                   ××××××××

         မႏၲေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ေႏြရာသီကလည္းသိၾကတဲ့အတိုင္းပင္ျဖစ္သည္။ပူေလာင္အိုက္စပ္စပ္ႏွင့္တစ္ရက္တာလံုးကို ကြၽန္မရဲ႕ဆိုင္ခန္းေလးထဲမွာၿပီးဆံုးသြားေလသည္။အခုေလာ ကြၽန္မတစ္ေယာက္ စိတ္ထဲတြင္မၾကည္မလင္ျဖစ္ေနသည္။အေၾကာင္းကေတာ့တျခားမဟုတ္ပါ။အိ္မ္ကလူေတြအဆင္မေျပလို႔ ကြၽန္မရဲ႕ခ်စ္သူေကာင္ေလစီးဖုန္းဆက္ပါတယ္။ဖုန္မကိုင္ဘူး။တျခားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ဖုန္းနဲ႔ဆက္ေတာ့ဖုန္းကိုင္ၿပီး ကြၽန္မဧ။္ ဟယ္လိုဆိုေသာအသံၾကားေတာ့ အလုပ္မအားဘူးဆိုၿပီးဖုန္းျပန္ခ်သြားသည္။ကြၽန္မရင္ထဲမွာေတာ့ ေႏြေနပူပူမွာ အက္စစ္မုိးေတြ႐ြာသြန္းေနၿပီ။ဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္မရင္ဖြင့္စရာဆိုလို႔ ဆရာတ္ေယာက္သာ႐ွိသည္။ဒါနဲ႔ကြၽန္မလည္းဖုန္းကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ၿပီး ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးစီကိုဖုန္းဆက္၍ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပလိုက္သည္။ဆရာက ကြၽန္မကိုအားေပးစကားေတြအမ်ားႀကီးေျပာေပး႐ွာပါတယ္။ထိုအားေပးစကားမ်ားထဲတြင္ ယေန႔တိုင္နားထဲစြဲေနေသာစကားမွာ
          "ကြၽန္ေတာ္တို႔က လူသားေတြေလ...ဆရာမ။ရယူလိုမႈေနာက္ကို ေပးဆပ္မွဳ႕နဲ႔လိုက္ေနၾကသူေတြေလ။စိတ္မေကာင္းျဖစ္မေနပါနဲ႔။အနာဂတ္ကို ႏွစ္ဆယ့္သံုး ႏွစ္ပိုင္းတစ္ပိုင္း ဒီဂရီေစာင္းၾကည့္လိုက္...ဆရာမဟာတစ္ေန႔ေန႔ရင့္က်တ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာပါ"
          ဟုတ္ပါသည္။ကြၽန္မသည္ ယေန႔အခ်ိန္အထိ မရင့္က်တ္ႏိုင္ေသးေပ။လြမ္းေရးထက္ဝမ္းေရးခက္တယ္ဆိုတဲ့စကားအတိုင္္း ကြၽန္မရဲ႕စိတ္ေတြကိုအလုပ္ထဲတြင္အာ႐ံုႏွစ္ခဲ့သည္။အလုပ္နည္းနည္းပါးလ်ွင္ ဆရာစီဖုန္းေခၚၿပီး ကြၽန္မလွမ္းလွမ္းစေလသည္။ကြၽန္မဖုန္းဆက္တိုင္းမညည္းမညဴ ကြၽန္မေျပာသမ်ွကိုနားေထာင္ေပး႐ွာသည္။သံုးေလးပတ္ေလာက္ ဆရာ ကြၽန္မဆိုင္ကိုမလာျဖစ္ေပ။သို႔ေသာ္လည္း ကြၽန္မ နဲ႔ဆရာ ဖုန္းအဆက္အသြယ္ေတာ့မျပတ္ေပ။ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးဆို္င္မလာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းအရင္းက ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
           ေနာက္တစ္ပတ္မွာေတာ့ ကြၽန္မ ရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလး ကြၽန္မဖတ္ဖို႔စာအုပ္ေတြနဲ႔အတူဆိုင္ကို ဆိုင္ကယ္ေလးျဖင့္ေရာက္လာေလသည္။ထံုးစံအတုိင္းကြၽန္မကေတာ့ေကာ္ဖီတိုက္ေလသည္။ၿပီးေတာ့ဆရာက ဓာတ္ျပားေဟာင္ႀကီးဖြင့္ေလသည္။
            "ဆရာမ....စာေရးျဖစ္ေသးလား"
            "ဟီးးးးမေရးျဖစ္ေသးဘူး။ဆိုင္မွာေရးမယ္ဆိုၿပီးလည္းမေရးျဖစ္ဘူး။အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း ပင္ပန္းလို႔အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္"
            "အင္း....ျဖစ္ရမယ္ဆရာမတို႔ကေတာ့။ကြၽန္ေတာ္ဆိုအလုပ္ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းပင္ပန္းညပိုင္းစာေရးစားပြဲေ႐ွ႔ေရာက္ၿပီးစာအုပ္ေတြျမင္ရင္ပင္ပန္းတာေတြေပ်ာက္သြားတယ္"
             "ကြၽန္မ....ဆရာကိုတကယ္ေလးစားပါတယ္။ဆရာကတကယ္ေတာ္တဲ့လူပါ"
          "ကြၽန္ေတာ္က ဆရာမကို ကြၽန္ေတာ္ထက္ပိုေတာ္ေစခ်င္တာ။ကြၽန္ေတာ္႐ွိေနတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာဆရာမစာေတြေရးျဖစ္ေအာင္ေရးပါ။ကဲ...အဲ့ဒီမွာ ဆရာမဖတ္ဖို႔စာအုပ္ေတြဖတ္လိုက္အံုး"ဆိုၿပီးကြၽန္မကိုႏႈတ္ဆက္၍ျပန္သြားသည္။
         ဆရာေျပာသြာရေသာစကားထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္႐ွိေနတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ဆရာမစာေတြေရးျဖစ္ေအာင္ေရးပါတဲ့။ဆရာကဘယ္သြားမွာမို႔လို႔လည္း။ပေဟဠိမ်ားစြာျဖင့္ဆရာေပးခဲ့ေသာစာအုပ္တစ္အုပ္ယူၿပီးဟိုလွမ္ဒီလွမ္လုပ္ေနခ်ိန္တြင္စာအုပ္ၾကားထဲက ေဆးစစ္ခ်က္တစ္ခ်က္စာ႐ြက္တစ္႐ြက္ထြက္ၾကလာသည္။ဆရာက လူေလာကတြင္ အလြန္ဆံုးရတစ္လခြဲေလာက္ပဲေနရေတာ့မယ္။ထိုေဆးစစ္ခ်က္ေလးကိုဖတ္ၿပီးမွကြၽန္မဆရာေျပာခဲ့ေသာစကားေလးရဲ႕အဓိပၸာယ္ကိုသိသြားၿပီျဖစ္သည္။ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးျဖစ္ေစခ်င္သည့္အတုိင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႔ ကြၽန္မစိတ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုကၿပီ။ထိုစာ႐ြက္ေလးကိုလည္း စာအုပ္ၾကားတြင္ျပန္ညႇပ္၍ထားေပးလိုက္သည္။

                                   ×××××××××

           ဒီေန႔ဆို္င္လည္းလူပါးေနသျဖင့္ ကြၽန္မ ကြန္ပ်ဴတာေ႐ွ႔တြင္ထိုင္ၿပီးဝတၳဳတိုတစ္ပုဒ္ကိုစတင္ေရးသားလိုက္သည္။ကြၽန္မ အနည္းငယ္ေလာက္စေရးၿပီးခ်ိန္မွာ ဆရာဝမ္းသာေအာင္လု႔ိ ဆရာစီဖုန္းလွမ္းဆက္လိုက္တယ္။
                "ဟယ္လို....ဆရာလား"
                "ဟုတ္ကဲ့....ဆရာမ"
              "ဆရာကိုဝမ္းသာစရာေျပာမလို႔။ဒီေန႔ဝတၳဳတုိေလးတစ္ပုဒ္စေရးတယ္ဆရာ"
              "ဝမ္းသာလိုက္တာ...ဆရာမရယ္။
               ၾကားရတယ္စကားက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ မဂၤလာပါပဲ
               ကဲ....ဆက္ေရးလိုက္အံုး"          
              "ဟုတ္ကဲ့...ဆရာ"ဆိုၿပီးကြၽန္မဖုန္းခ်ၿပီးစာထဲတြင္ျပန္စိတ္နွစ္၍ဆက္ေရးေလသည္။အားလပ္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းေရးသျဖင့္ ဝတၳဳေလးမွာ ကြၽန္မ ထင္ထားသည္ထက္ အခ်ိန္ ႏွစ္ရက္ေစာ၍ၿပီးသြားေလသည္။ထုိ ႏွစ္ရက္ေလးမွာ ကြၽန္မ ကိုယ့္စာမူေလးကိုျပန္ဖတ္ၿပီးလိုတာေလးျဖည့္ စာလံုးေပါင္းမွားတာေလးေတြလိုက္ျပင္ေနသည္။
             ဒီေန႔တနဂၤေႏြေန႔ ကြၽန္မ စိတ္ေတြတက္ႂကြလမ္းဆန္းၿပီးေပ်ာ္႐ႊင္ေနသည္။ဆိုင္ကိုလည္းေစာေစာသြား၍ဖြင့္ၿပီးဘုရားပန္းလည္း ဆိုင္သန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ၿပီးေတာ့ လာအပ္ထားတဲ့အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ရင္း ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးကိုေမ်ွာ္ေနမိသည္။ဒီေန႔မွအခ်ိန္ေတြကသိပ္ၾကာလို႔ကြၽန္မထင္မိသည္။ေန႔လည္ပိုင္းေလာက္မွာကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးေရာက္လာပါၿပီ။ဆရာက ဆိုင္ကယ္ေပၚကဆင္းဆင္းျခင္း မွာ မေျပာစဖူး ကြၽန္မကိုစကားေလးတစ္ခြန္းလွမ္းေျပာသည္။
               "ဟာ....ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆရာမက ဒီေန႔ အရမ္းလွေနတယ္"
ကြၽန္မလည္းကုိယ့္ကိုမလံုမလည္းျဖစ္ၿပီး ႐ွက္ကိုး႐ွက္ကန္းႏွင့္
              "လာပါဆရာရယ္.....ကြၽန္မေကာ္ဖီတိုက္မွာပါ"
   ၿပီးေတာ့ ကြၽန္မဆရာကိုစာမူေတြထုတ္ျပလိုက္တယ္။ဆရာကဖတ္ၾကည့္ၿပီးေကာင္းတယ္လို႔ေျပာတယ္။ကြၽန္ေတာ္စာမူေတြယူသြားၿပီးပို႔ထားေပးမယ္။ထိုေန႔က ကြၽန္မ ဆရာကို ကတိတစ္ခုေပးခဲ့တယ္။
                "ဆရာ..."
                "ဟုတ္..ေျပာေလ ဆရာမ"
               "ကြၽန္မ...ဆရာျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္းျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားၿပီးစာေတြကိုလည္းပံုမွန္ေရးပါမယ္လို႔ ကတိေပးပါတယ္"
          ထိုစကားေလးကိုေျပာလုိက္ေတာ့ ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးက မ်က္ႏွာေလးဝင္းလက္ေတာက္ပသြားၿပီး အနည္းငယ္ၿပံဳးလုက္သည္။ထိုအၿပံဳးဟာ ကြၽန္မအတြက္ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္အၿပံဳးမွန္းကြၽန္မ မသိေပ။ထိုေနာက္ဆရာကစာမူေတြယူၿပီးျပန္သြားသည္။ေနာက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ဆရာက စာမူေတြကို ဘယ္ မဂၢဇင္းတိုက္ ဘယ္ဂ်ာနယ္တိုက္ ေတြပို႔ထားတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းဖုန္းဆက္၍လွမ္းေျပာသည္။ထို႔ေနာက္ ကြၽန္မ ေမ့ေမ့ေျပာက္ေျပာက္ ႏွင့္ ဆိုင္အလုပ္ေလးလုပ္လိုက္ စာေလးေရးလိုက္နဲ႔ တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ကြၽန္မရဲ႕ ကဗ်ာဆရာေလး ပို႔ေပးတဲ့ စာမူ မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာေပၚမွာပါလာသည္။စာမူပါလာလို႔ အားရဝမ္းသာစြာျဖင့္ဆရာစီဖုန္းလွမ္းဆက္ေတာ့ သူအိမ္ကလူေတြကိုင္သည္။
ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလး လူ႔ေလာကတြင္မ႐ွိေတာ့ဘူးတဲ့။အဲ့ဒီေန႔က စာမူပါလို႔ ကြၽန္မေပ်ာ္႐ႊင္မယ္လု႔ိထင္ခဲ့တာ။တစ္ကယ္ေတာ့ ကြၽန္မ မေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့ပါဘူး။
            ေနာက္ရက္ ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးရဲ႕ နာေရးကို ကြၽန္မေရာက္သြားသည္။ကြၽန္မေရာက္သြားေတာ့ ဆရာအေမက
             "ဓာတ္ပံုဆု္ိင္က စာေရးဆရာမေလးလား"
             "ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ သမီးပါ" လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ ဆရာရဲ႕အေမက စာအိတ္ေလးတစ္ခုထုတ္ေပးတယ္။
              "သားက သူ မေသခင္မွာ သမီးကို ေပးေပးဖို႔ အန္တီကိုမွာထားတယ္"
               "ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ ေက်းဇူးပါ႐ွင့္"လို႔ေျပာၿပီး ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးမ်က္ႏွာကိုေနာက္ဆံုးသြားၾကည့္ၿပီးထိုင္ကန္႔ေတာ့၍လိုအပ္တာေတြကူညီၿပီးကြၽန္မျပန္ခဲ့တယ္။အိမ္ေရာက္ေတာ့ အခန္းထဲတန္းဝင္ၿပီး ဆရာေပးခဲ့တဲ့စာေလးကုိေဖာက္၍ဖတ္လိုက္သည္။
          သို႔/
               ဆရာမ...ဆရာမဒီစာကိုဖတ္ေနခ်ိ္န္မွာ ကြၽန္ေတာ္က ဆရာမ နဲ႔ဘဝျခားသြားပါၿပီ။ဆရာမကို ႏႈတ္မဆက္ပဲထြက္သြားတာမဟုတ္ပါဘူး။ကြၽန္ေတာ့ေၾကာင့္ဘယ္သူမွစိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္လို႔ပါ။တစ္ခ်ိန္မွာကြၽန္ေတာ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ နာမည္ႀကီးစာေရးဆရာမႀကီးျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ။
              စာေလးမွာထိုေနရာမွာတင္အဆံုရသတ္သြားေလသည္။ကြၽန္မေလသူ႔ကိုဂတိေပးထားတဲ့အတိုင္း နာမည္စာေရးဆရာမျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစာေနပါၿပီ။သူကိုေတာ့ကြၽန္မအၿမဲတမ္းအမွတ္ရေနမွာပါ။သူ႔အေၾကာင္းကို ကြၽန္မစာေတြထဲမွာထည့္ေရးမယ္။သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြကိုလည္းသူ႔အေၾကာင္းေျပာျပမယ္။
            သူက ကဗ်ာဆရာေလ။ႏူးညံ့တယ္။သိမ္ေမြ႕တယ္။သူ႔ေၾကာင့္တစ္ပါးသူေပ်ာ္႐ႊင္ၿပီးအဆင္ေျပေနရင္ေက်နပ္ေနတဲ့လူ။အခုသူ အားလံုးကိုေၾကာခိုင္း၍ ထြက္သြားပါၿပီ။သူက ကြၽန္မဘဝကိုတိုးတက္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့တဲ့မိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ေယာက္ ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ႏို္င္တဲ့ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးပါ။ အခု ကြၽန္မ နာမည္ႀကီးစာေရးဆရာမ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာကို ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးသာျမင္ခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္လိုက္မယ္မသိေပ။ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာဆရာေလးေကာင္းရာဘံုဘဝေရာက္ေနမွာပါ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ခ်မ္းျမ

"အလြမ္းေတးေတြ နဲ႔ မႏၲေလး"


"အလြမ္​း​ေတး​ေတြ နဲ႔ မႏၲ​ေလး"

 ၂၀၁၅ ဇြန္​ ၁၉ ၊ စံ​ေတာ္​ခ်ိန္​သတင္​းစာ

ဒီၿမိဳ႕​ေလးမွာ
နန္း​ေတာ္​ႀကီး နဲ႔ က်ံဳးၿမိဳ႕႐ိုးႀကီးလည္​း ႐ွိ​ေသးတယ္
မဟာျမတ္​မုနိ ဘုရားႀကီး
​ေ႐ႊက်ီးျမင္​ ၊ ခ်မ္​းသာႀကီး
​ေက်ာက္​​ေတာ္​ႀကီး
တန္​ခိုးႀကီးဘုရား​ေတြ လည္​း႐​ွိ​ေသးတယ္​
ကုသိုလ္​​ေတာ္​ဘုရား
​ေက်ာက္​စာ​ေတြ နဲ႔
ဘုရား​ေပၚကခ​ေရပန္​းသည္ က​ေလး​ေတြလည္​း႐ွိ​တယ္​
အတုမ႐ွိ​ေက်ာင္​းနဲ႔ ​ေ႐ႊ​ေက်ာင္​းႀကီး႐ွိတယ္​
မႏၲ​ေလး​ေတာင္​ နဲ႔ ​မႏၲ​ေလး​ေထာင္​ လည္​း႐ွိတယ္​
​ေတာင္​သမန္​ နဲ႔ ဦးပိန္​တံတားလည္​း ႐ွိ​ေသးတယ္​
ဧရာဝတီ နဲ႔ ​ေအာင္​ပင္​လယ္​ လည္​း႐ွိ​ေသးတယ္​
​ေစ်းခ်ိဳ​ေတာ္​ နဲ႔ နာရီစင္​ႀကီးလည္​း႐ွိ​ေသးတယ္​
ျမင္​့ျမင္​့ခင္​ထိုးမုန္​႔ နဲ႔ အရီး​ေတာင္​းလက္​ဖက္​လည္​း႐ွိ​ေသးတယ္​
ရတနာပံုတကၠသိုလ္​ နဲ႔ ပန္​တ်ာ​ေက်ာင္​းႀကီးလည္​း႐ွိ​ေသးတယ္​
မႏၲေလးကိုအသက္လိုခ်စ္ေသာ
"မႏၲေလးခ်စ္သူမ်ား" ႐ွိေသးတယ္
ဒီၿမိဳ႕မွာ ကဗ်ာ​ေတြလည္​း႐ွိ​ေသးတယ္​
စာ​ေရးဆရာ​ေတြ႐ွိ​ေသးတယ္​
ဒီၿမိဳ႕​ေလးက
သမိုင္​း​ေၾကာင္​း​ေကာင္​းခဲ့​ေပမယ္​့
​ေနာက္​သမိုင္​း​ေတြမ​ေကာင္​း​ေတာ့တဲ့ၿမိဳ႕
ဒီၿမိဳ႕​ေလးကို
သူရဲ​ေကာင္​း​ေတြ​ေစာင္​့​ေ႐ွာက္​ခဲ့တယ္
ဒီၿမိဳ႕​ေလးက
လူစိတ္​ဝင္​စားမႈ႕မ်ားသလို
လူႀကိဳက္​လည္​းမ်ားတယ္​
ဒီၿမိဳ႕မွာလူ​ေတာ္​​ေတြ႐ွိသလို
လူစြမ္​း​ေကာင္​း​ေတြလည္​း႐ွိ​ေသးတယ္​
႐ွိေသး......႐ွိေသး..အမ်ားႀကီး႐ွိေသးတယ္
​ဒီၿမိဳ႕​ေလးကို လက္​တသစ္​ျခင္​း
ကယ္​​တင္​ေနတဲ့သူ​ေတြ ႐ွိသလို
​တတိတိနဲ႔ ပိပိရိရိဖဲ့စား​ေနတဲ့သူ​ေတြလည္​း႐ွိတယ္​
႐ွိတယ္.....႐ွိတယ္....တကယ္ ႐ွိတယ္....။ 

​ေလးစားလ်ွက္​
ခ်မ္​းျမ

၂၀၁၅ ဇြန္​ ၁၉ ၊ စံ​ေတာ္​ခ်ိန္​သတင္​းစာ
​

​ခ်မ္းျမ - မႏၲ​ေလးနဲ႔ ႐ွစ္​​ေလးလံုး

 
​ခ်မ္းျမ - မႏၲ​ေလးနဲ႔ ႐ွစ္​​ေလးလံုး

“အ​ေရး​ေတာ္​ပံု​….​ေအာင္ရမည္​“
“သခင္​မ်ိဳး​ေဟ့…..ဒို႔ဗမာ”
“ဆႏၵ ဆႏၵ ျပျပ”​

ၾကက္​သီးျဖန္​းျဖန္​းထတဲ့
​ေႂကြး​ေက်ာ္​သံ​ေတြနဲ႔အတူ
နာရီစင္​ႀကီး​ေဘးမွာ
  ေဒါင္​းအလံ​ေတြ လႊင္​့ခဲ့ဘူးတယ္​

​ေစ်းခ်ိဳ​ေတာ္​ ႐ံု​ေဟာင္​းႀကီး​ေဘးမွာ
အစာငတ္​ခံဆႏၵျပပြဲ က်င္​းပဖူးတယ္​

၂၆ ဘီလမ္​း (အာဇာနည္​လမ္​း)​ ေပၚမွာ
​​ေဒါင္​းအလံမလဲတဲ့
​ေက်ာင္​းသား​ေတြ​ေသြး စြန္းခဲ့ဘူးတယ္​​

အိမ္​​ေတာ္​ရာဘုရား ဆယ္​့​ေလးခန္​းမွာ
​ေက်ာင္​းသား​ေတြတပ္​စြဲ
ႏိုင္​ငံ​ေရးတရား​ေဟာခဲ့ဖူးတယ္

ဒီၿမိဳ႕​ေလးက
သူရဲ​ေကာင္​း​ေတြထြက္​ခဲ့တယ္​
​ေဒါင္​းအလံ​ေတြ ဝဲခဲ့တယ္……။
​
​ေလးစားစြာျဖင္​့
​ခ်မ္းျမ
၈၊ ၈၊ ၂၀၁၅

ခ်မ္းျမ ။ ညီဆူးသစ္ - "မႏၲ​ေလးအား​ေတာင္​ပန္​ျခင္​း"

   ဇန္န၀ါရီ ၉ ရက္ ။ ၂၀၁၅ ေသာၾကာေန႕ထုတ္ စံေတာ္ခ်ိန္သတင္းစာ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ခ်မ္းျမ ။ ညီဆူးသစ္ - "မႏၲ​ေလးအား​ေတာင္​ပန္​ျခင္​း"

ရွင္းသေလာက္ အိမ္ေျခေတြ ရႈပ္ေေထြးေနတဲ့ ၿမဳိ႕
က်ယ္သေလာက္ နန္းၿမိဳးရုိးဟာ
မနက္ျဖန္တုိင္းအတြက္ မေရရာခဲ့ ၿမိဳ႕
အေျပာခ်ဳိ နႈတ္မေစာင့္စီးတတ္ၾကေတာ့တဲ့ ၿမဳိ႕
စာေပသမုိင္း တြင္က်ယ္ေနခဲ့သေလာက္
သာ​ေကာ ေတြ တြင္က်ယ္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕
ျမန္မာ့သမုိင္းကုိ ဘယ္ႀကိမ္နဲ႔ရုိက္ရုိက္
အညစ္အေၾကးေတြ လိမ္းႀကံေနခံရဆဲ ၿမိဳ႔
ေထာင္ေလာက္ မရႈမလွ ဇာတ္ဆြဲေနဆဲၿမိဳ႕
ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေတြ လမ္းသလားခံ ၿမိဳ႕
အမ်ဳိးသားယာဥ္ေနာက္လုိက္ေတြ ပါးပါးလာ
အမ်ဳိးသမီးယာဥ္ေနာက္လုိက္ေတြ
တြင္က်ယ္ေတာ့မယ္ဆုိတဲ့ ၿမိဳ႕
ေဒးဗစ္ေရ ....​
မႏၲေလးဟာ ၾကက္သီးထလား ?
မႏၲေလးက ခင္ဗ်ား သဝဏ္လႊာေစာင့္ဆုိင္းေနရ
မႏၲ​ေလးဟာ
နန္းေရွ႕မွာ ပိတ္မိေနတဲ့  ကားေတြ
ဆုိင္ကယ္ေတြ စက္ဘီးေတြနဲ႔ အတူ
တစ္နာရီ မုိင္ ၄၀အထိ ပုိ႔သ ခံစားရေနရလုိ႔ 
ေက်းလက္သူေတြရဲ႕နႈတ္ဖ်ားမွာ
တဖြားဖြား ရြတ္သခံေနရတဲ့ ၿမိဳ႕
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလး မဟာျမတ္မုနိဘုရားရွိတယ္
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလး ေတာင္ရွိတယ္
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလး ေတာင္သမန္ရွိတယ္
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလး ကုသုိလ္ေတာ္ရွိတယ္
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလးအတုမရွိ​ေက်ာင္​းရွိတယ္​
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလး​ေ႐ႊ​ေက်ာင္​းႀကီးရွိတယ္​
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလးဘူတာႀကီးရွိတယ္
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလး​ေစ်းခ်ိဳ​ေတာ္​နဲ႔နာရီစင္​ႀကီးရွိတယ္​
မႏၲ​ေလးမွာ
မႏၲ​ေလးကိုခ်စ္​တဲ့ ၿမိဳ႕သူ/သား​ေတြရွိတယ္​
မႏၲ​ေလးမွာ
အတြင္က်ယ္ဆုံး မႏၲ​ေလး နန္းၿမိဳ႕ႀကီး ရွိတယ္
ရတနာပုံတြင္ေခၚ မႏၲ​ေလးေရာက္မွ
လူလားေျမာက္တယ္ ေဟ့  လုိ႔
ဌာန္ကရုိဏ္းက်က် ႐ြတ္​​ေအာ္လိုက္​တယ္​​
မႏၲ​ေလးမွာသမိုင္​းရွိတယ္​
မႏၲ​ေလးသား/မႏၲ​ေလးသူရဲ႕သတၱိ
မႏၲ​ေလးသိတယ္
မႏၲ​ေလးအသားျဖဴ​ေနတာ
မႏၲ​ေလးမသိဘူး
မႏၲ​ေလးမ်က္​လံုး​ေမွး​ေနတာ
မႏၲ​ေလးမသိဘူး
မႏၲ​ေလး​ေ႐ႊ​ေျခက်င္​းမဝတ္​​ေတာ့ဘူး
မႏၲ​ေလးစကားမၿပီ​ေတာ့ဘူး
ကာနယ္​ဆ​ေလဒင္​ ​ေရ
မင္​းသိမ္​းပိုက္​သြားတဲ့ၿမိဳ႕မွာ
မင္​းကိုျပန္​သိမ္​းပိုက္​မယ္​့သူ​ေတြမ်ား​ေနၿပီ
နာရီစင္​ႀကီးလဲအခ်ိန္​မမွန္​​ေတာ့ဘူး မႏၲ​ေလး
ဘာ​ေတြဘယ္​လိုပဲျဖစ္​ျဖစ္​
ဘယ္​သူဘာပဲ​ေျပာ​ေျပာ
ျပာပံုဘဝကိုအႀကိမ္​ႀကိမ္​​ေရာက္​ခဲ့​ေပမယ့္​
ဖီးနစ္​ငွက္​လို ဝင္​့ဝါစြာျပန္​နိုင္​တာ မႏၲ​ေလး
ကဗ်ာဆရာ​ေတြ ညလံုး​ေပါက္​
ကဗ်ာဖြဲ႕တဲ့
ကဗ်ာထဲကမႏၲ​ေလး
အလိုမတူပဲ အပ်ိဳရည္​ပ်က္​ခဲ့ရတဲ့မႏၲ​ေလး
​ကြၽန္​​ေတာ္​တို႔ ခ်စ္​တဲ့မႏၲ​ေလး
မႏၲ​ေလးမ်က္​ရည္​က်တဲ့ မႏၲ​ေလး
​နာရီစင္​ရဲ႕မ်က္​​ရည္​​ေတြက်ံဳးထဲကိုစီးတဲ့ မႏၲ​ေလး
မႏၲ​ေလး ​ေရ
ဘယ္​လိုအခ်ိန္​ ဘယ္​လိုပဲျဖစ္​ျဖစ္​
ငါ့တို႔​ေတြရဲ႕ရင္​ထဲမွာ အၿမဲရွိပါတယ္​
သမိုင္​းက​ေပးတဲ့အ​ေျခ​ေန
အ​ေျခ​ေနက​ေပးတဲ့သမုိင္​း​ေၾကာင္​့
မကယ္​တင္​နိုင္​​ေသးတာ
ခြင္​့လႊတ္​​ေပးပါ......ခြင္​့လႊတ္​ပါ
ခြင္​့လႊတ္​​ေပးပါ.... မႏၲ​ေလး။
​ေလးစားစြာျဖင္​့
​ခ်မ္​းျမ  ႏွင္​့ ညီဆူးသစ္​

"မႏၲေလးက စကား"


  "မႏၲေလးက စကား"

{၆ ၊ ၂ ၊ ၂၀၁၅}ေသာၾကာေန႔ထုတ္ စံေတာ္ခ်ိန္သတင္းစာ
                                        

ကြၽန္ေတာ္တို႔ငယ္စဥ္တုန္းကတည္းက အဖိုး အဖြား အေဖ
အေမေတြေျပာဆိုေနၾကတယ္စကားေလးတစ္ခြန္းရွိတယ္။ထိုစကားေလးကိုယေန႔တိုင္သံုးစြဲေနၾကဆဲပါပဲ။
"ရန္ကုန္ က အႂကြား
ေမာ္လၿမိဳင္ က အစား
မႏၲေလး က စကား" တဲ့။
ဟိုးေရွးတုန္းကတည္းက မႏၲေလးသူ
မႏၲေလးသားေတြကစကားေျပာရာမွာလိမၼာေရးျခားရွိၿပီးတက္ကြၽမ္းၾကတယ္။ဘာေၾကာင့္ဒီလိုေျပာရလည္းဆိုေတာ့ကြၽန္ေတာ္ၾကားဖူးတဲ့ဟာသေလးတစ္ပုဒ္ေျပာျပပါမယ္။မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးဟာ
သူ၏နန္းေဆာင္ေရွ႕ကျဖတ္သြားေလသူမွန္သမ်ွကို မည္သူ မည္ဝါ
လည္းဟုလွမ္းေမးေတာ္မူတယ္။နန္းတြင္းသူမ်ားျဖစ္ပါက
မင္းတုန္းမင္းႀကီးကေခၚထားေတာ္မူတယ္။မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး၏
ဥာဏ္ကိုသိရွိေနေသာနန္းတြင္းသူတို႔က
မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးလွမ္းေမးေတာ္မူေသာအခါ
ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးပါဘုရားလို႔ လိမၼာပါးနပ္စြာေျဖၾကတယ္။အဲဒီေတာ့မွ
မင္းတုန္းမင္း၏လက္မွလြတ္ၾကရတယ္။အဲေနာက္ေတာ့ မႏၲေလးသူေတြဟာ
ကြၽန္ေတာ္ ကြၽန္ေတာ္ လို႔ပဲ
ေျပာလာေတာ့တာပါပဲ။မႏၲေလးသားစာေရးဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္းကေတာ့သူ႔ရဲ႕
"မေန႔ကမႏၲေလး ၊ ယေန႔ မႏၲေလး" ဆိုတဲ့ေဆာင္းပါးထဲမွာ
မႏၲေလးသားေတြစကားအေျပာအဆုိႂကြယ္ဝပံု ၊
ေျပာပံုဆိုပံုစကားလံုးအသံုးအႏႈံးႏွင့္ပက္သက္၍လည္းမႏၲေလးသူ
မႏၲေလးသားမ်ားသည္
တစ္ျပည္လံုးႏွင့္မတူေအာင္ကြဲျပားေနပံုကိုဆရာႀကီးကသူ၏ကိုယ့္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္တစ္ခုႏွင့္တင္ျပထားေပသည္။ဆရာႀကီးသခင္ကို္ယ္ေတာ္မႈိင္း(ဆရာလြန္း)က
အစည္းအေဝးတစ္ခုတြင္ အစည္းအေဝးၿပဳလုပ္ၿပီးသြားေသာအခါ၌ ဆရာလြန္းက
"ေမာင္တို႔ မႏၲေလးသားေတြက စကားေျပာပံုေကာင္းပါေပ့ ေမာင္ရာ ၊
ဒီက ေခြးမသားေတြ တစ္ကေကာင္မွလိုက္မမွီဘူး"လို႔
ဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္းအားေျပာဖူးသည္။ေ႐ႊမန္းသားမ်ား၏ပီယဝါစာျဖစ္ေအာင္ေျပာတက္ျခင္းကားယံုမွားဖြယ္ရာရွိမည္မဟုတ္ေခ်။အေမလူထုေဒၚအမာ၏မိခင္
မႏၲေလးသူစစ္ႀကီးျဖစ္ေသာ ေဒၚစု သည္လည္း
စကားေျပာေကာင္းသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။အေမမာရဲ႕မိခင္ႀကီးေဒၚစုသည္သာမာန္အရပ္သူျဖစ္ေသာ္လည္း
အရပ္သံုးစကား ဗဟုသုတႂကြယ္လြန္းလို႔ နယ္ကဧည့္သည္ေတြ
မႏၲေလးကိုဘုရားဖူးလာၾကရင္ ေဒၚစုရဲ႕ဧည့္ခံစကားေတြက အင္မတန္မွ
ဗဟုသုတႂကြယ္ဝဖြယ္ရွိလွတယ္လို႔ ေျပာဆိုျခင္းခံရပါတယ္။အေမမာ ကလည္း
မိခင္နည္းတူျဖစ္ေလသည္။တကယ္ေတာ့မႏၲေလးသူ မႏၲေလးသားတိုင္း
စကားတက္လွတယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ဒါေပမယ့္တျခားေဒသကလူေတြထက္
စကားလံုးအသံုးအႏႈန္းေဝါဟာရကပိုၿပီးႂကြယ္ဝၾကတယ္။မႏၲေလးကို
လာတဲ့ဧည့္သည္ ၊ အထူးသျဖင့္ ေအာက္အရပ္က ဧည့္သည္ေတြဆို မႏၲေလးသူ
မႏၲေလးသားေတြ စကားေျပာတာ "ခြၽဲတယ္"လို႔ေျပာတက္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့
တမင္တကာခြၽဲႏြဲ႕ၿပီးေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ကြၽန္ေတာ္တို႔မႏၲေလးဟာ
ဘုရင္တည္သြားတဲ့ၿမိဳ႕ ၊ မင္းဆက္
ႏွစ္ဆက္စိုးစံသြားခဲ့တယ္ေလ။ၿပီးေတာ့ မႏၲေလးသူ မႏၲေလးသားေတြ က
နန္းေတာ္တိုင္လံုးေတြဖတ္ၿပီးေမြးလာတဲ့လူေတြေလ။အဲဒီေတာ့
ပေဒသရာဇ္အေငြ႕သက္ေလးေတြအနည္းငယ္ေတာ့က်န္တာေပါ့။တျခား အရပ္က
ဧည္သည္ကို မုန္႔ေကြၽးတဲ့အခါ "စားပါအံုး"လို႔ေျပာပင္မယ့္ မႏၲေလးသူ
မႏၲေလးသားေတြကေတာ့ "သံုးေဆာင္ပါဦး"လို႔ ေျပာပါတယ္။ဒါ ပေဒသရာဇ္
အေငြ႕အသက္ေတြေပါ့။တမင္ခြၽဲတာေတာ့ဘယ္ဟုတ္မလည္းဗ်ာ။ႏို႔ေသာက္လ်ွင္အသားျဖဴမည္ဟု
သမၼတႀကီးက အာမခံေသာ္လည္း နန္းေတာ္ေရွ႕ဆရာတင္ကေတာ့
မႏၲေလးသြားလ်ွင္ အသားမည္း(မဲ)မည္ ၊ မႏၲေလးေရာက္ ရန္ကုန္သူတို႔
အသားအေရ မပ်က္စီးရန္ အင္လ်ားကန္မွ
ေရကိုရထားႏွင့္ယူၿပီးေရခ်ိဳးေစသလိုေ႐ႊဘိုသနပ္ခါးလိမ္းရန္လည္းသီခ်င္းစပ္ဆိုအႀကံျပဳခဲ့သည္။ထိုသီခ်င္းထဲ၌ဆရာတင္သည္
သူေျပာခ်င္ေသာစကားကို
စကားလံုးအသံုးအႏႈံးပရိယာရ္ႂကြယ္ဝလိမၼာပါးနပ္စြာသံုးစြဲထားျခင္းကိုလည္ျမင္ေတြ႕ရေပသည္။
အခုေတာ့ မႏၲေလးမွာေတာ့
မႏၲေလးသားေတြကပဲစကားမေျပာတက္ၾကေတာ့တာလား။ဒါမွမဟုတ္
စကားေျပာရမယ့္ေနရာေတြေရာက္ေနတဲ့ မႏၲေလးသားေတြက
မႏၲေလးသားစစ္စစ္ႀကီးမဟုတ္ၾကေတာ့လို႔လားမသိေပ။ဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္းတို႔
အေမမာတို႔ ဆရာတင္ တို႔
ယခုခ်ိန္ရွိေနလ်ွင္သိပ္ေကာင္းမည္။ဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္း ႏွင့္
အေမမာတို႔ကေတာ့ ယေန႔မႏၲေလးကိုျမင္လ်ွင္
မည္သို႔ေရးၾကမည္ဆိုတာမသိေပမယ့္ နန္းေတာ္ေရွ႕ဆရာတင္ကေတာ့
မႏၲေလးသြားလ်ွင္ အသားမည္း(မဲ)မည္ဟု အစား မႏၲေလးသြား လ်ွင္
"ရွဲရွဲ"ဆိုတာေျပာတက္ေအာင္သင္သြားဟုအႀကံျပဳသီခ်င္းစပ္ဆိုမည္လို႕ျမင္ေရာင္မိေပသည္။

  ေလးစားလ်ွက္
ခ်မ္းျမ

{၆ ၊ ၂ ၊ ၂၀၁၅}ေသာၾကာေန႔ထုတ္ စံေတာ္ခ်ိန္သတင္းစာ

ခ်မ္းျမ - မန္းနာရီစင္ႀကီး အခ်ိန္မွန္ပါၿပီ

 
 
ဇန္န၀ါရီ ၉ ရက္ ေသာၾကာေန႕ထုတ္ စံေတာ္ခ်ိန္သတင္းစာ
 
မႏၲ​ေလး ​ေစ်းခ်ိဳနာရီစင္​ႀကီးဟာ ​ေစ်းခ်ိဳ​ေတာ္​ႀကီးအတူတူ​ေဆာက္
လုပ္​ခဲ့တာမဟုတ္​ပါဘူး။​ေစ်းခ်ိဳ​ေတာ္​ႀကီးကို​ေတာ့ ျမန္​မာ့သကၠရာဇ္​ ၁၂၆၅ ခုႏွစ္​ ၊ အဂၤလိပ္​ သကၠရာဇ္​ ၁၉၀၃ ခုႏွစ္​မွာ​ေဆာက္​လုပ္​ခဲ့ပါတယ္​။​ေစ်းခ်ိဳ​ေတာ္​ႀကီးကို "အုတ္​ကာသြပ္​မိုး" ဆိုၿပီး မွတ္​မွတ္​ရရ သ​ေက​​ၤတျပဳထားပါတယ္​။သို႔​ေပမယ္​့ မႏၲ​ေလး လို႔​ေျပာလိုက္​လ်ွင္​တခ်ိဳ႕က ​ေစ်းခ်ိဳ​ေတာ္​ႀကီး ႏွင္​့ နာရီစင္​ကိုတြဲ၍​ေျပးျမင္​မိသည္​။တခ်ိဳ႕က​ေတာ့ နန္​း​ေတာ္​ႀကီးနဲ႔က်ံဳးၿမိဳ႕ရိုး ၊ တခ်ိဳ႕က​ မႏၲ​ေလး​ေတာင္​ႏွင္​့​ေႁမြႀကီးႏွစ္ ​​ေကာင္​ ၊ တခ်ိဳ႕က​ေတာ့ အတုမရွိ​ေက်ာင္​ ၊ ​ေ႐ႊ​ေက်ာင္​းႀကီး ၊ကုသိုလ္​​ေတာ္​ စသည္​ျဖင္​့တြဲ၍ျမင္​ၾက​ ​ေျပာၾကသည္​။​ေစ်းခ်ိဳနာရီစင္​ႀကီးမွာ {၁၈}ႏွစ္​သမီးကတည္​းကဘုရင္​မျဖစ္​လာတဲ့ အဂၤလန္​ ဘုရင္​မႀကီး ဝိတိုရိယ ၏နန္​းသက္​ႏွစ္​{၆၀}​ေျမာက္​ စိန္​ရတုသဘင္​အထိမ္​းအမွတ္​ျဖင္​့ ​ေအဒီ {၁၉၀၉}တြင္​တည္​​ေဆာက္​ခဲ့သည္​။အသက္​ {၈၂} မွာ​ေတာ့ ဘုရင္​မႀကီး နတ္​႐ြာစံသြားပါတယ္​။အဲဒီ​ေခတ္​တုန္​းက နာရီကိုင္​​ေဆာင္​ႏိုင္​တဲ့သူက အလြန္​ရွားပါး​ေတာ့ နာရီစင္​ႀကီးဟာ ​ေ႐ႊအမ်ွ အလြန္​အဖိုးထိုက္​တန္​လွပါတယ္​။ဒီနာရီစင္​ႀကီးကို ျမဴနီစပယ္​ကရပ္​မသြားရ​ေအာင္ ၊ မပ်က္​​ေအာင္​ထိန္​းသိမ္​း​ေစာင္​့​ေရွာက္​ဂရုစိုက္​ပါတယ္​။ဒုတိယကမာၻစစ္​အတြင္​း စစ္​​ေဘးဒဏ္​မခံခဲ့ရဘဲမူရင္​းအတိုင္​းႂကြင္​းက်န္​ရစ္​​ေသာမူလလက္​​ေဟာင္​နာရီစင္​ႀကီးျဖစ္​သည္​။
       ထိုမူလလက္​​ေဟာင္​း မႏၲ​ေလးၿမိဳ႕ရဲ႕က်က္​သ​ေရ​ေဆာင္​ ​ေစ်းခ်ိဳနာရီစင္​ႀကီးမွ နာရီအသစ္​လည္​းလည္​​လိုက္​ပါတယ္​။မူလ အဂၤလန္​နာရီႀကီးကို​ေတာ့ {၁၉၈၅}ခုႏွစ္​တြင္​ SEIKO{ဂ်ပန္​}နာရီႀကီးျဖင္​့လည္​ းလည္​ခဲ့ပါတယ္​။ထုိဂ်ပန္​ SEIKO နာရီႀကီးကိုသက္​တမ္​းအားျဖင္​့ ၂၉ ႏွစ္​ၾကာသံုးစြဲခဲ့ၿပီး ​ေနာက္​ပိုင္​း ႏွစ္​မ်ားတြင္​ သဘာ​ေဘးဒဏ္​​ေၾကာင္​့​ေသာ္​လည္​း​ေကာင္​း ၊ ခို ငွက္​မ်ား​ေၾကာင္​့​ေသာ္​လည္​း​ေကာင္​း ၊ သက္​တမ္​းအရ​ေသာ္​လည္​း​ေကာင္​း နာရီတစ္​လံုး နဲ႔တစ္​လံုးမွာၿပိဳင္​ဆိုင္​လာၾကသည္ ​။အ​ေရွ႕ဘက္​ကနာရီက 6 နာရီဆိုရင္​ အ​ေနာက္​ဘက္​ကနာရီက 7 နာရီမတ္​တင္​း ​ေတာင္​ဘက္​ကနာရီက 8 နာရီ 15 မိနစ္​ ​ေျမာက္​ဘက္​ကနာရီက 9 နာရီမတ္​တင္​း စသည္​့ျဖင္​့မာနမ်ားထားလာမႈ​ေၾကာင္​့ M.C.D.C {မန္​းစည္​ပင္​}မွနာရီအသစ္​လည္​းဖို႔အတြက္​ ၂၀၁၄ ႏိုဝင္​ဘာလတြင္​ စီစဥ္​ခဲ့ၿပီး ဒီဇင္​ဘာလ အလယ္​မွာ​ေဆာင္​႐ြက္​ၿပီးစီးခဲ့ပါတယ္​။နာရီအခ်င္​းမွာ ၃ ​ေပရွိသျဖင္​့ျပင္​ပ​ေစ်းကြက္​တြင္​ထုိနာရီမ​်ိဳးကိုဝယ္​ယူ၍မရသျဖင္​့ ျပည္​တြင္​း Electronic ပညာရွင္​ဦးရဲဝင္​းက ႏိုင္​ငံျခားမွ လိုအပ္​သည္​့ပစၥည္​းမ်ားဝယ္​ယူခဲ့သည္ ​။နာရီအသစ္​တြင္​ နာရီစက္​ကိရိယာအပိုင္​းမ်ား ၊ လ်ွပ္​စစ္​ပိုင္​းဆိုင္​ရာမ်ား ၊ အသံပိုင္​းဆိုင္​ရာတို႔ျဖင္​့ နာရီအသစ္​ကိုထုတ္​လုပ္​တပ္​ဆင္​ခဲ့သည္​။ထိုနာရီအသစ္​တြင္​ Battery Back Up System ပါဝင္​မႈ​ေၾကာင္​့မီးပ်က္​လ်ွင္​လည္​း နာရီမွာရပ္​မ​ေနဘဲ ဆက္​လက္​လည္​ပတ္​ႏိုင္​​ေပမည္​။ယခုနာရီအသစ္​တြင္​ နာရီထိုး​ေမာင္​းစနစ္​ကိုအသံုးျပဳထားသျဖင္ ​့တစ္​နာရီတစ္​ႀကိမ္​ ထိုး​ေမာင္​း စနစ္​ျဖင္​့ အသံျမည္​​ေနမည္​။သို႔​ေသာ္​ ည ၁၀ နာရီ မွ နံနက္​ ၄ နာရီအတြင္​း အမ်ားျပည္​သူ အ​ေႏွာက္​အယွက္​ မျဖစ္​​ေစရန္​အတြက္​နာရီထိုး​ေမာင္​းစနစ္​ကိုအလိုအ​ေလ်ွာက္​ပိတ္​ထားမည္​ျဖစ္​သည္​။
          က်ံဳးၿမိဳ႕ရိုးႀကီး နဲ႔ မႏၲ​ေလး ၊ ဦးပိန္​ရဲ႕ ရင္​ခြင္​ကိုခိုလႈံ​ေနတဲ့ မႏၲ​ေလး ၊ ထိုမုန္​႔ ​ေတြ ​ေပါက္​စီျဖစ္​ကုန္​တဲ့ မႏၲေလး ၊ စက္​ဘီး​ေတြ ​ေမာ္​တာတပ္​ခံလိုက္​ရတဲ့ မႏၲ​ေလး ၊ အ​ေမာ​ေျပ​ေသာက္​စရာ လမ္​း​ေဘး​ေရခ်မ္​းအိုးစဥ္​​ေလး​ေတြ ​ေပ်ာက္​ကုန္​တဲ့ မႏၲ​ေလး.... မႏၲ​ေလး.... မႏၲ​ေလး..... မႏၲ​ေလး ။ဟုတ္​ပါတယ္​....အခုဆိုရင္​ နာရီစင္​ႀကီး​ေအာက္​မွာ အခ်ိန္​မမွန္​ျဖစ္​​ေနတဲ့မႏၲ​ေလး အခ်ိန္​မွန္​သြားပါၿပီ.....။ ။
 ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္


ခ်မ္းျမ